Różne zagadnienia związane z obróbką wiórową

Jednym z najbardziej powszechnych rodzai obróbki wiórowej jest frezowanie. Zastosowanie tej metody to głównie obróbka powierzchni płaskich, powierzchni kształtowych, oraz wykonanie podziałów i uzębień. Frezowanie odbywa się za pomocą obrotowych narzędzi wielostrzałowych, na obrabiarkach nazywanych frezarkami.

Zasady i rodzaje procesów frezowania

frezowanie wstępneW prawie wszystkich odmianach frezowania ruch wykonuje przedmiot obrabiany, natomiast ruch obrotowy wykonywany jest przez narzędzie. Technologia obróbki na frezarkach zależy od rodzaju używanego narzędzia. Możemy wyróżnić dwa rodzaje frezowania: obwodowe i czołowe. Frezowanie obwodowe polega na położeniu frezu ostrzami wzdłuż powierzchni walcowej, natomiast frezowanie czołowe charakteryzuje się położeniem frezu zębami na powierzchni czołowej. We frezowaniu obwodowym, oś obrotu zębów zajmuje położenie równoległe do powierzchni obrabianej. W zależności od kierunku ruchu posuwowego, frezowanie wstępne może być: przeciwbieżne, współbieżne, lub zgodne z kierunkiem ruchu roboczego. We frezowaniu czołowym, oś obrotu frezu zajmuje położenie prostopadłe do powierzchni obrabianej. Zaletą tej metody jest duża wydajność obróbki, spokojna i równomierna praca urządzenia, oraz większa dokładność wymiarowa i gładkość powierzchni obrobionej. Wykonanie powierzchni płaskich jest jedną z ważniejszych procesów związanych z frezowaniem. Jednym ze sposobów realizowania takiej obróbki jest użycie frezów walcowych. Umożliwia to skrawanie materiału obwodem frezu walcowego (boczne powierzchnie frezu nie mają ostrzy).

Najczęściej jest to zastosowane na frezarkach poziomych. Przy tym sposobie obróbki frezami walcowymi, zaleca się stosowanie frezów o możliwie małej średnicy, jednak nie mniejszej, niż dziesięć głębokości przy małych szerokościach płaszczyzn, oraz dwadzieścia głębokości przy dużych szerokościach.